Alternatif bir yaklaşım ise, ihtiyaçları doğrultusunda uygun olan herkesin, kullanım anında ücretsiz olarak devlet tarafından finanse edilen kişisel bakım hizmetinden yararlanmasını sağlamaktır.
Bu yardım, kişinin maddi durumuna ve yaşlı bir kişiye kendi evinde mi yoksa yatılı bakım evinde mi verildiğine bakılmaksızın ücretsiz olarak sağlanacaktır.
İskoçya böyle bir sistemi hayata geçirdi.
Ancak kişisel bakımın, zayıf yaşlı insanların yıkanmasına, giyinmesine ve tuvalete gitmesine yardımcı olmak gibi şeyleri kapsadığını unutmamak önemlidir.
Ancak gelir testine tabi olan konaklama, yiyecek ve günlük yaşam masrafları buna dahil değildir.
Sağlık Vakfı düşünce kuruluşu, İngiltere’de İskoç tarzı bir sistemin uygulanmasının 2036 yılına kadar yılda 7,5 milyar sterline mal olacağını tahmin ediyor.
İskoçya gibi, Japonya ve Almanya’da da kişisel sosyal bakım hakkını esas olarak insanların ödeme gücünden ziyade bakım ihtiyaçlarına dayandıran sistemler bulunmaktadır.
Japonya ve Almanya’da işçi ve işveren katkılarıyla finanse edilen zorunlu bir uzun vadeli bakım sigortası sistemi bulunmaktadır.
Her iki ülke de genellikle kişisel bakımın tüm masraflarını karşılamamaktadır, dolayısıyla masrafların bir kısmından bireyler sorumludur.
