Fransa Neden ‘Les Mis’i Yeniden Yapıyor ve Bu Sefer Neden Farklı Hissediyor?

Fransızlar izleyicilerin destanlarını geri istediklerine inanıyor.

1980’li ve 90’lı yılların büyük bölümünde Fransa, çok az Avrupa endüstrisinin karşılayabileceği ölçekte, düzenli olarak genişleyen prestijli üretimler gerçekleştirdi. Jean-Paul Rappeneau’nunki gibi filmler Cyrano de Bergerac (1990), Claude Berri’nin Germinal (1993) veya Patrice Chéreau’nun Kraliçe Margot (1994). Ancak yapım maliyetleri arttıkça ve finansman riskten daha fazla kaçındıkça, bu iddialı tarihi gösteriler yavaş yavaş beyazperdeden kayboldu ve yerini daha küçük auteur dramaları, komediler ve uluslararası düzeyde taşınabilir tür filmleri aldı.

Yıllar süren bir geri çekilmenin ardından şimdi, büyük ölçekli Fransız dönemi hikaye anlatımı geri dönüş yapıyor. Stüdyo Kanalı Ana Canal+, aşağıdakiler gibi gösterişli tarihi diziler için dünya çapında izleyici kitlesi buldu: Versay Ve Marie Antoinettesırasında Martin Bourboulon’un iki bölümü Üç Silahşörler uyarlama ve Matthieu Delaporte ve Alexandre de la Patellière’in Monte Cristo Kontu en azından Fransa’da, gişe rekorları kıran bir ölçekte yapılan güçlü edebi maceraya yönelik bir iştahın hala olduğunu gösterdi. Bu yıl Cannes’da Antonin Baudry’nin De Gaulle: Devirme Demiriİkonik Fransız lider hakkındaki iki bölümlük destansı biyografinin ilk filmi, yarışma dışı prömiyeri ile prestijli Fransız popüler sinemasına olan güvenin yenilendiğinin bir başka işareti.

O manzaraya geliyor Fred Cavayé’nin SefillerVictor Hugo’nun suç, adalet ve kefaret hakkındaki klasiğinin aksiyon dolu yeni bir uyarlaması olup başrollerinde Vincent Lindon, Jean Valjean ve Tahar Rahim rollerini üstlenir. amansız Müfettiş Javert rolünde. Film, Hugo’nun onlarca yıl boyunca onlarca kez uyarlanan ama modern izleyicilerin muhtemelen en çok Andrew Lloyd Webbe’den tanıdığı romanının çerçevesini yeniden çiziyor.R müzikal ve Tom Hooper’ın 2012 film uyarlaması – itici bir kovalamaca gerilim filmi olarak. Lindon ve Rahim’in yanı sıra deneyimli oyuncular Camille Cottin ve Benjamin Lavernhe’nin yanı sıra filmde Noémie Merlant’ın da aralarında bulunduğu 20-30’lu yaşlarındaki başarılı oyunculardan oluşan bir yardımcı oyuncu kadrosu yer alıyor (Ateşli Bir Kadının Portresi, Depo), Megan Northam’ın (Rabia), Vassili Schneider (Monte Cristo Kontu), Marie Colomb (Canavarlar) ve Louis Peres (Nöbetçiler).

40 milyon euroluk (47 milyon dolar) üretim, bağımsız olarak Richard Grandpierre tarafından Eskwad’da (The Tuche franchise, Kurt Kardeşliği) ve Curiosa Films’den Olivier Delbosc (8 Kadın, Kremlin Büyücüsü) Canal+/ desteğiyle Stüdyo KanalıFilmi küresel ölçekte sinemalarda gösterime sokan ve Cannes film pazarında dünya çapındaki satışları gerçekleştiren şirket. Ek finansman Fransa’daki TF1 ve Netflix’ten geldi.

ile özel bir röportajda Hollywood MuhabiriGrandpierre ve Delbosc, büyük Fransız popüler destanını yeniden canlandırmanın ardındaki yüksek riskli kumarı, izleyicilerin neden yeni bir destana hazır olduğuna inandıklarını tartışıyor Sefillerve Victor Hugo’nun 19. yüzyıl klasiğinin neden bugün hala politik açıdan patlayıcı hissettirdiğini.

Neden başka bir versiyonunu yapalım? Sefiller?

Richard Grandpierre Bu soruyu bekliyorduk. Kesinlikle haklısın. Kendi adıma konuşabilirim ama eminim Olivier de aynı fikirdedir; bir yapımcının hayatı boyunca hepimiz şöyle bir şey yapmayı hayal ederiz: Üç Silahşörler, Monte Cristoönemli yapımlar, Fransız edebiyatının önemli kitapları.

Ama sanırım bizi bu filmi yapmaya asıl iten şey yönetmen Fred Cavayé ile tanışmamız ve onun fikri hakkında konuşmasını dinlememiz oldu. Diğer sebep ise 35 yıldır hiç kimsenin bunun bir versiyonunu yapmamış olmasıydı. Sefiller Fransa’da. En son onunlaydı Lino Ventura Jean Valjean olarak [in 1982, directed by Robert Hossein]. Bütün bir nesil onu ekranda izlemeyi deneyimlemedi. 30 yaş altı insanları alırsanız eminim çoğu okumamıştır Sefiller. Bunu ancak aracılığıyla biliyorlar [Hooper’s 2012] müzikal.

Fred Cavayé’nin vizyonunun farkı karakterlerin genç olmasıdır. Daha önce sadece [middle-aged]. Daha genç karakterlerden, Victor Hugo’nun hikâyesindeki gençlikten, 15 ila 20 yaş arası kişilerin özdeşleşebileceği insanlardan oluşan yepyeni bir evren getirdik.

Olivier Delbosc Victor Hugo’nun öyküsünün tamamen zamansız olduğuna çok çabuk ikna olduk. Ne yazık ki hala çok güncel olan bir eşitsizlik ve toplumsal sefalet hikayesi.

Büyükbaba Filmin gücü günümüz dünyasında ve günümüz yaşamında yankı bulmasından geliyor. Muhtemelen birkaç yıl önce insanların protesto ve gösteri yapmak için sokaklara çıktığı Sarı Yelekli hareketini duymuşsunuzdur. Bu, Victor Hugo’nun 19. yüzyılda tarif ettiği, insanların ekmek alamadıkları barikatların aynısı.

Haberleri izlerseniz ne yazık ki Victor Hugo’nun kitabında gündeme getirdiği konuların aynısı.

Fred Cavayé’nin yaklaşımı bu uyarlamayı nasıl farklı kılıyor?

Delbosc Çok sayıda gerilim ve aksiyon filmi çekti ve bu teknikleri gerilim yaratmak için kullanıyor. Victor Hugo’nun başyapıtına modernlik getiren şey budur.

Bu yıl Cannes’da Charles de Gaulle ve Vichy rejimini konu alan büyük filmlerimiz var. Sizce Fransız sineması şu anda neden büyük ölçekli tarihi ve dönem filmlerine dönüyor?

Delbosc 60’lı, 70’li ve 80’li yıllarda Fransız sineması çok sayıda dönem filmi çekiyordu ve 80’lerden sonra bu tür filmler ortadan kalktı çünkü çok paraya mal oluyor ve yapımı çok zaman alıyor. Şimdi ise modern bir dokunuşla ama 100 yıl önce anlatılan toplumsal eşitsizlik temalarıyla geri dönüyorlar. Çünkü ne yazık ki tarih tekerrür ediyor ve aynı sorunlar tekrar yaşanıyor.

Büyükbaba Bence bu tür filmler yapmak aslında yapımcıların arzusudur. Olivier ve ben hemen hemen aynı nesildeyiz ve biz bu harika, popüler Fransız dönemi filmleriyle büyüdük. Sektöre başladığımızda Claude Berri’nin filmlerini izledik [like Jean de Florette (1986), Uranus (1990) and Germinal (1993] ve onları sevdim. Bu yüzden çok popüler bir Fransız filmi yapma arzumuz vardı.

Ben de size aynı soruyu sorabilirim: Amerikan sineması neden Western filmleri yapmaya devam ediyor? Çünkü ülkenin kolektif tarihine konuşuyorlar.

Delbosc Dünyanın dört bir yanındaki izleyiciler de ister dizi ister sinema olsun dönem filmlerini, tarihi hikayeleri seviyor.

Tarihsel filmlerin, film yapımcılarının izleyicileri doğrudan bölmeden güncel siyasi gerilimlerle etkileşime geçmelerine olanak sağladığını düşünüyor musunuz?

Büyükbaba Amacımız bu değildi; sadece harika, popüler bir Fransız filmi yapmak istedik.

Ancak doğru olan şu ki, Victor Hugo’nun kendi zamanında yazdıklarıyla bugün olanlar arasında bir uyum var. Biz bu siyasi yankıyı aramadık ama öyle görünüyor ki Victor Hugo’nun yazdıkları hâlâ güncel; sadece Fransa’da değil, diğer ülkelerde de.

Ancak film vizyona girdikten sonra izleyiciler filmi kaçınılmaz olarak günümüzün siyasi iklimine göre yorumlamayacak mı?

Delbosc Sanat ve sinemanın amacı budur: izleyicilere bir filmi okumanın ve anlamanın farklı yollarını sunmak. Bu arada Victor Hugo sadece büyük bir yazar değildi, aynı zamanda bir politikacıydı. Ölüm cezasına karşı ve kadınların oy hakkı için mücadele etti.

Üretimin ölçeğinden ve finansmanın ne kadar zor olduğundan bahsedebilir misiniz?

Büyükbaba Bütçe 40 milyon euro. Çekimler üç ay sürdü. Oyuncu seçimi, dublörlerin bulunması ve teknik ekibin toplanması arasında dört yıllık bir hazırlık sürecimiz oldu.

Finansman konusunda iniş çıkışlar yaşadık ama insanları yatırım yapmaya asıl ikna eden şey Fred Cavayé’nin filmin nasıl olacağını görmelerini sağlayan ve herkesi risk almaya ikna eden 40 sayfalık bir taslak yazmasıydı. Ayrıca Victor Hugo’da harika bir ortak senarist olduğunu da eklemek isterim.

Ancak bizim gibi bağımsız yapımcıların böyle bir filmi bir araya getirebilmesi, günümüz Fransız sisteminde nadir görülen bir deneyim.

Delbosc Geçen yılın en büyük Fransız yapımı.

Finansman yapısını parçalayabilir misiniz?

Delbosc Bir StudioCanal, Canal+, Netflix ve TF1 Film Yapımıdır. Netflix’in yalnızca Fransızca hakları vardır. [Canal+ subsidiary] StudioCanal, Fransa, Almanya, İtalya ve Birleşik Krallık dahil olmak üzere dünya çapında sekiz bölgede dağıtım yapıyor ve aynı zamanda dünya çapındaki satışları da gerçekleştiriyor.

Şunu düşündün mü? uluslararası Filmi çekerken seyirci mi?

Büyükbaba Fransızca bir film yaptığınızda, İngilizce konuşulan pazara satış yapmak her zaman karmaşıktır çünkü özellikle Amerika’da işe yarayan çok az sayıda Fransız filmi örneği vardır. Genellikle tür filmleri veya daha küçük sanat evi filmleri. Ama müzikal sayesinde İngilizce konuşan dünya ne olduğunu biliyor Sefiller öyle.

Çekmesi en zor sahne hangisiydi?

Delbosc Barikatlar. Bu, sıcak hava dalgasının ortasında Bordeaux’da üç haftalık bir çekimdi. 40 dereceydi [107 F]300 ekstrayla birlikte. Şunu da belirtmeliyim ki yapay zeka ile hiçbir şey yapılmadı. Bunu eski yöntemle yaptık. Sıcak, terli, eski moda yol.

Büyükbaba Elbette post prodüksiyonda VFX kullanıyoruz, ancak yapay zeka kullanmıyoruz. Bize bakın, belli ki eski nesil insanlarız. Yapay zeka kullanmıyoruz.

Film şu anda post prodüksiyon aşamasında nerede ve vizyon planları neler?

Büyükbaba Film şu anda kurgu sürecinin sonuna geldi. 14 Ekim’de Fransa’da vizyona girecek. Cannes’a hazır değildik ve filmi satan StudioCanal, filmi vizyona girmeden önce festivalde gösterip göstermeyeceğine karar verecek.

Çoğunlukla bilgi sahibi olan genç izleyiciler için Sefiller müzikal sayesinde sizin versiyonunuzda yeni hissettiren ne keşfedecekler?

Büyükbaba Fransa’da elbette Fred Cavayé ve Victor Hugo gibi büyük bir varlığımız var ama aynı zamanda inanılmaz modern bir kadromuz da var. Tüm nesiller oyuncu kadrosundaki biriyle özdeşleşebilir; bazı insanlar için Vincent Lindon, diğerleri içinse daha genç oyuncular: Benjamin Lavernhe, Noémie Merlant, Megan Northam, Vassili Schneider, Louis Peres. Bugün Fransa’da sahip olabileceğimiz en iyi kadrolardan biri.

Russell Crowe’un şarkı söylemediği sürece mutlu olacağım.

Büyükbaba Hayır, kesinlikle hayır.